پدر و مادرها گوشي هاي هوشمند را كنار بگذاريد

مشاوره در زمينه قبل از ادواج و درمان مشكلات فردي نامزدان

شنبه ۰۲ اسفند ۰۴

پدر و مادرها گوشي هاي هوشمند را كنار بگذاريد

چرا پدر و مادر ها بايد گوشي هاي هوشمند شان را كنار بگذارند

متخصصان اطفال در دانشكده آمريكايي اطفال، توصيه هاي هوشمندانه اي براي والدين كودكان دارد، خصوصا والديني كه نگران رشد قدرت تكلم و طرز صحبت كردن كودكانشان هستند.

در مقاله ي فوق العاده اي براي والدين، «پدر و مادر ها گوشي هاي هوشمندتان را كنار بگذاريد!» متخصصين اطفال از پدر و مادر ها مي خواهند كه با كودكانشان بازي هاي تعامليِ چهره به چهره انجام دهند، حتي اگر اين به معناي سپري كردن زمان كمتر در خانه با گوشي هاي هوشمند و تبلت هايشان باشد.

درحاليكه اذعان مي كند پدر و مادر ها بيشتر از هر زماني شتاب زده هستند و براي ارتباط برقرار كردن به گوشي هاي هوشمندشان متكي هستند، مقاله اشاره مي كند كه ۸۰% رشد مغز كودك در ۳ سال اول تولد رخ مي دهد.

براي مطالعه بيشتر:

چه زماني براي فرزندم تلفن همراه بخرم؟

ميزان استفاده از تبلت و وسايل مشابه در كودكان

رشد مغز كودك از طريق تعامل كلامي و غير كلامي مداوم بين والدين و كودك تغذيه مي شود. در نتيجه مهم است، هر زمان كه مقدور بود روي اين زمان ارزشمند تمركز كنند نه روي تكنولوژي. اين مقاله به پدر مادر ها مي گويد چك كردن مدامِ گوشي هايتان «ممكن است به توانايي يادگيري كودكتان لطمه بزند.»

با اين وجود والدين براي افزايش توانايي يادگيري زبان و مهارت هاي ارتباطي كودكانشان چه بايد بكنند؟ در اينجا مواردي پيشنهاد شده:

  • بازي هايي مانند قايم باشك، لي لي، گرگم به هوا. اين بازي ها هدف هاي مهمي را دنبال مي كنند: تعامل چهره به چهره را بهبود مي بخشند، نوبت گرفتن را ياد مي دهند و بخش هاي ضروري پيوند و گفت و شنود را تقويت مي كنند. فعاليت هايي همچون بوسه پراندن، دست تكان دادن براي خداحافظي و كف زدن به كودك كمك مي كند تعاملات اجتماعي را شكل دهد و مهارت گفت و گو را نيز كسب كند. اين بازي ها هم براي كودكان و هم براي والدين نياز به دستاني آزاد دارند! يعني گوشي هاي خود را كنار بگذاريد.
  • با كودك پيش دبستاني تان كتاب بخوانيد، با قطعات خانه سازي بازي كنيد، در طبيعت به حيوانات بنگريد. «زماني كه دو نفر در يك زمان به چيز يكساني توجه مي كنند، درواقع مشغول آنچه هستند كه اصطلاحا توجه مشترك خوانده مي شود. توجه مشترك بخش مهمي از ارتباط و رشد قدرت تكلم است و همچنين يكي از مهارت هاي مهم اجتماعي قلمداد ميشود و به كودك اجازه مي دهد تجربه اي را با شخص ديگري سهيم شود واز نقطه نظر وي آگاه شود. توجه نشان دادن به كودك اين امكان را مي دهد كه بفهمد شما به آنچه وي مي گويد يا عمل مي كند علاقه داريد. وقتي پدر و مادر ها مشغول كار با گوشي هايشان هستند، به آنچه مركز توجه كودكانشان است كاملا توجه نمي كنند و فرصت هاي كليدي براي به وجود آوردن اين مهارت را از دست مي دهند.»
  • بازي هاي كودكانه تعاملي و سنتي انجام دهيد. مانند نان بيار كباب ببر، يك قل دو قل.
  • از پياده روي در طيبيعت لذب ببريد يا با كودكانتان در طبيعت چادر بزنيد. جملاتي همچون: «به آن ابرهاي بزرگ نگاه كن.» يا «اين سبزه ها را لمس كن. هنوز از باران ديروز خيس هستند.» بگوييد. كودكانتان خصوصا عاشق كشف كردن هستند و مطمئنا سوالات زيادي براي پرسيدن از پدر و مادرشان در طول مسير دارند! طبيعت كنجكاوي ذاتي كودك را ترغيب مي كند.
  • چشم چشم دو ابرو را با كودكتان بازي كنيد. متخصصان اطفال بر اهميت بازي بر رشد مغز كودكان و توانايي يادگيري آنها تاكيد مي كنند. اين بازي هاي سنتيِ كودكانه قرن ها خرد درمورد رشد كودك را بازتاب مي دهند.

نيم قرن پيش، در سال ۱۹۷۷ ميلادي، متخصص علوم طبيعي ماري وين، در كتابش «the Plug-in Drug» در مورد تاثيرات تلوزيون بر رشد مغز كودكان ابراز نگراني كرد. وين به پدر و مادر ها هشدار مي دهد كه تجربه ي زود هنگام تلوزيون « بي عاطفه كردن، ماشيني كردن، كمتر واقعي جلوه دادن واقعيات و روابطي كه در زندگي با آن برخورد مي كنند را در پي خواهد داشت.» چالش ديجيتال براي پدر مادر كودكان اين روز ها صرفا تلوزيون نيست، بلكه انواع گسترده اي از رسانه هاست.

والدين با تمركز بر كودكان خود در سه الي چهار سال ابتداي تولد فرصت ارزشمندي براي تاثير بر  روند رشد مغز و مهارت هاي ارتباطي كودكانشان دارند. با صرف وقت كمتري با گوشي هاي هوشمند و زمان بيشتر براي بازي با كودكانشان نتيجه ي شگرفي در سال هاي پيش رو خواهند گرفت.


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد