روي هيچ چيز نميشود حساب كرد. يك روز داشتن فلان چيز روي صورت يك افتخار به حساب ميآيد، فردا بايد كلي زحمت بكشيد تا همان چيز را از روي صورتتان برداريد. مثلا روزگاري ميگفتند كه يك خال گوشه لب، طرف را خيلي خوشگل ميكند. حالا اگر كسي خال داشته باشد، بايد به اولين مغازه زيبايي سركوچهشان رجوع كند و خال را نابود كند. يا مثلا زماني ميگفتند كه «اه! چه طرفي! يه پر گوشت نداره! لاغر زردنبو.» اما حالا طرف هفتهها و ماهها گرسنگي ميكشد تا يك «پر» گوشت را آب كند و تركه شود. يا مثلا در قرن هجدهم، مردم دست ميكردند در دماغشان تا بزرگ شود. آن روزها دماغ بزرگ نشانه آن بود كه طرف پولدار است، چون پولدارها انفيه دان (خوشبوكننده بيني) استفاده ميكردند و به همين دليل دماغشان بزرگ بود. اين است كه ميشود گفت هيچ چيزي حساب كتاب ندارد. يك روز دماغ بزرگ است و يك روز كوچك. شايد تا اين جاي كار، خيلي خطرناك نباشد. كار از آن جايي خطرناك ميشود كه طرف براي زيباشدن، كارهاي خطرناك انجام دهد. و گاهي اين كارهاي خطرناك به مرگ منتهي ميشود. همانطور كه كارولين برگر، بازيگر – مدل آلماني، بعد از شش بار عمل زيبايي در ۲۳ سالگي مرد. به همين سادگي. و اين سوال ماست: «زيبايي به چه قيمتي؟»
دماغ يا شنل پوش قصههاي گوگول
اين روزها دماغ كوچولوي قلمي سربالا مد است. يعني دوست دارند و شايد دوست داشته باشي كه دماغت اين شكلي باشد. ممكن است يك دماغ كوچك سر بالا داشته باشي يا خوابش را ببيني كه يكياش را داري. البته قبل از اين كه چيزي در اين مورد بنويسم، بايد يك مثال نقض بياورم. يعني يك آدم مشهور و محبوب نام ببرم كه اصلا و ابدا دماغ قشنگي ندارد. يكياش ژرار دپارديو. همان بازيگر معروف فرانسوي كه دل آدمهاي جهان را برده است. اصلا چرا راه دور برويم. يكياش همين رابرت دنيرو. يكياش همين رضا كيانيان. هيچ كدام از اين چهرهها دماغ سر بالا ندارند.
شايد بگوييد كه اينها مرد هستند و مردها احتياجي به دماغ سر بالا ندارند. در اين جا بايد بگويم كه طبق آمار وزارت بهداشت، عمل زيبايي دماغ (بيني سابق) در مردان ۳۵ درصد رشد داشته است. اما در كنار اين ميتوان از كلي زن هم نام برد كه دماغ سر بالاي خوشگل ندارند و البته جذابند. يكيشان پنه لوپه كروز.
پس داشتن دماغ ميتواند اصلا مهم نباشد. اما حالا كه ميخواهيد دماغ قلمي، كوچولو و سر بالا داشته باشيد، بد نيست كمي در مورد عمل جراحي دماغ بدانيد. شما براي عمل دماغتان بايد بيهوشي عمومي بشويد و اين كار خطرات خود را دارد. بعد از آن كه به هوش آمديد، تا ساعتها درد خواهيد داشت، چون با چكش افتادهاند به دماغ و جمجمه شما. مدتها با مشكل حمام خواهيد كرد و در نهايت ممكن است آن چيزي را كه ميخواهيد نشود. اصلا به يكي از آشنايان كه در بيمارستان كار ميكند بگوييد كه از صحنه عمل دماغ برايتان عكس بگيرد. آن ويديو را براي كسي بلوتوث نكنيد، چون ترسناك است.
لوازم آرايشي يا چگونه با پوست خود دشمني كنيد
باور كنيد ليلي نميدانست كه رژ گونه «گاش» بهتر است يا «ويشي». باور كنيد كه مجنون دلش با اين چيزها خوش نبود. باور ميكنيد، اما با خودتان ميگوييد كه اين چيزها را بايد توي كتابها پيدا كرد و زندگي واقعي با اين جور چيزها جور نميشود. پس از اين مواد آرايشي استفاده ميكنم تا خوشگل باشم. اما به چه قيمت؟
دو روزنامهنگار زن آمريكايي به تازگي با انتشار كتابي درباره مواد به كارگرفته شده در محصولات آرايشي هشدار دادهاند. شبان اوكانر و الكساندرا اسپانت در كتاب خود كه «ديگر چهرهاي آلوده نخواهم داشت» عنوان دارد، فهرست بلندي از مواد خطرناك و سرطانزاي مورد استفاده در صنايع بهداشتي و آرايشي را عنوان كردهاند؛ فهرستي كه شامپو سر، رژ لب، ريمل و ساير مواد مشابه را شامل ميشود. حتما تعجب خواهيد كرد اگر بدانيد از سرب كه يك فلز سمي است براي تهيه رژ لب استفاده ميشود.
ماجرا زماني شروع شد كه شبان اوكانر و الكساندرا اسپانت براي تقويت موهاي خود به سبك برزيلي، به يك آرايشگاه گرانقيمت در لسآنجلس رفتند. خانم اوكانر تجربه ۴۰۰ دلاري خود را اين طور شرح ميدهد: «فكر ميكرديم كاري كه قرار است انجام دهيم، براي سلامتي موهايمان مفيد است. همين كه آرايشگر مشغول كار شد، سوزش چشمها و گلوي من هم شروع شد. درك اين موضوع سخت بود كه چرا دچار چنين وضعي شدهام.»
سوزش چشم و گلو باعث شد شبان اوكانر و الكساندرا اسپانت درباره شامپوي استفاده شده در سبك برزيلي تقويت مو تحقيق كنند. نتيجه مطالعه آنها نشان كه در شامپوي مصرف شده به جاي تركيبات كاروتن از فرم آلدئيد استفاده شده است. فرم آلدئيد يك ماده شيميايي سرطانزاست. خانم اوكانر ميگويد: «فرم آلدئيد يك ماده سمي است كه كاربرد آن در توليد مواد بهداشتي و آرايشي در اروپا ممنوع شده است، ولي در آمريكا همچنان كاربرد دارد.»
علاوه بر اين، فهرست مواد خطرناك مورد استفاده در توليد مواد آرايشي و بهداشتي شامل مواد سرطانزاي ديگر، مواد مسمومكننده اعصاب و تركيبات مختل كننده ترشح هورمونها و توليدمثل است. شايد بشود از يك كرم گياهي استفاده كرد يا يك كرم تقويتكننده پوست و زيبايي را به مدتي طولانيتر حفظ كرد.
افزايش قد يا چطور شاسي بلند باشيم؟
اين مسئله قد هم از آن چيزهايي است كه اصلا حساب و كتاب ندارد. روزگاري ميگفتند چه دختر ريزه ميزهاي! چه خاله سوسكهاي! امروزه ميگويند چه دختر قد بلندي. لاغر و تركه. شايد فردا چيز ديگري بگويند. من نميتوانم پيشگويي كنم. اما همانطور كه هر چيز خوب، روزي به گند كشيده ميشود، چند سالي است كه افزايش قد هم كه روزگاري براي درمان بود، به گند كشيده شده است. حدود ۸۰ سال قبل، براي كساني كه پاهاي كوتاه و بلند داشتند، يك راه پيدا شد. يعني پاي كوتاهشان را بلند ميكردند تا ديگر مشكلي نداشته باشند. اما كمي بعد، رنگ همه چيز عوض شد. مردم سالم هم پيش جراحها رفتند تا پايشان را بلند كنند، مگر اين كه بختشان هم بلند شود. اما شايد كمتر كسي بداند كه افزايش قد چه خطراتي دارد.
زيربناي عمل جراحي افزايش قد بر اين اصل استوار است كه اگر استخوان شكسته شود و بين دو قطعه استخوان فاصله بيفتد، اين فاصله با استخوان سازي دو سر مجاور پُر شده و استخوان جديد ساخته ميشود و در نتيجه طول استخوان افزايش مييابد. با توجه به اين مسئله، براي عمل جراحي افزايش قد نيز در اتاق عمل، ابتدا استخوان ساق پا شكسته شده و سپس ميلههايي را به قطر سه تا چهار ميليمتر در ناحيه بالا و پايين شكستگي در پا وارد ميكنند. اين ميلهها به وسيله تعدادي حلقه به هم متصل هستند و داراي يك پيچ براي زيادكردن فاصله بين دو ميله بالايي و پاييني هستند.
پس از شكستن ساق پا و كارگذاري ميلهها، پزشك با پيچاندن پيچهاي اين ميله روزانه حدود يك ميلي متر فاصله ميلهها و دو تكه شكسته استخوان را زياد ميكند تا در فاصله ايجاد شده بين دو سر استخوان شكسته، استخوان سازي جديد ايجاد شود. اين در حالي است كه پيچاندن اين پيچها بهشدت دردناك بوده و با پارگي پوست و ماهيچهها و رباطهاي پا همراه است. پس از طي زماني طولاني، استخوان شكل ميگيرد، اما بسيار نرم است و استحكام لازم را براي راه رفتن ندارد. بنابراين جراحي ديگري نيز لازم است تا در پا پلاتين قرار داده شود تا زماني كه استخوان جديد به استحكام ميرسد، آسيبي نبيند. اگر عارضهاي پيش نيايد و خوششانس باشيد، حدود يك تا دو سال طول ميكشد تا بتوانيد بدون عصا راه برويد و فعاليتهاي روزانه خود را بدون مشكل انجام دهيد.
در بسياري موارد، پارگي و كشش شديد ماهيچهها و تاندونها سبب ميشود كه نياز به جراحي مجدد باشد و پس از همه اين مراحل، راه رفتن شما مستلزم فيزيوتراپي و ورزشهاي خاصي است كه قطعا در آن شرايط بسيار دردناك است. اين در حالي است كه عوارض خطرناك ديگري همچون جوش نخوردن استخوانها، احتمال بسيار زياد عفونت استخوان و بافت نرم، كج جوشخوردن يا هم اندازه نشدن هر دو پا در كمين شماست.
لنز زيبايي يا چطور نيكول كيدمن باشيم؟
با اين همه شعري كه شاعران ايراني براي «چشمان سياه» گفتهاند، نميدانم چرا باز هم بسياري ميخواهند چشمان آبي، سبز و خاكستري داشته باشند. شايد آدم آن چيزي را دوست دارد كه ندارد. به قول مولانا: آنچه يافت مينشود، آنم آرزوست. اما شما ترجيح ميدهيد كه براي مدت كوتاهي چشماني آبي داشته باشيد و بعد هيچ، يا دوست داريد هميشه بتوانيد درست ببينيد؟ پس نگران باشيد و از خودتان بپرسيد: «زيبايي به چه قيمت؟»
محققان با هشدار نسبت به استفاده روزافزون از لنزهاي طبي و رنگي، اعلام كردند كه شمار فراواني از محلولهاي لنز نيز وارد بازار شده كه برخي از آنها تقلبي هستند و با ايجاد عفونتهاي چشمي، منجر به نابينايي فرد ميشوند. بهطوري كه در بسياري از موارد، هنگام مراجعه به چشمپزشك فقط يك راه باقي ميماند: تخليه چشم. مركز كنترل بيماريهاي ايالات متحده (CDC) اعلام كرده كه اين محلولها، اعم از اينكه محلول نگهداري لنز يا ضدعفوني كننده باشد و چنانچه دو نوع ميكروب خاص در آن وجود داشته باشد، ميتواند منجر به بروز عفونتهاي حاد چشمي شود. البته فكر نكنيد غيرتقلبيها هم خيلي به درد ميخورند. طبق آمار وزارت بهداشت ايالات متحده، ۱۰ درصد از كساني كه از لنز زيبايي استفاده ميكنند با مشكل روبهرويند. همين.
ليپوساكشن و پروتز
طبق آمارهاي اعلام شده، هر هفته يك نفر بر اثر انجام عمل ليپوساكشن جان خود را از دست ميدهد و از هر ۱۰۰ خانمي كه اقدام به برداشتن چربي از بدن خود ميكنند، معمولا سه تا پنج نفر دچار مشكل ميشوند و اين در حالي است كه روزانه بين ۳۰ تا ۵۰ نفر براي چنين عملي به مطب و كلينيكها مراجعه ميكنند. زناني كه اقدام به جراحي زيبايي سينه و كاشت پروتز ميكنند، ممكن است در خطر ابتلا به نوع كميابي از سرطان خون موسوم به لنفوم سلولي بزرگ آناپلاستيك (ALCL) قرار بگيرند. محققان اداره غذا و داروي آمريكا با بررسي ۶۰ گزارش نشان دادند زنان داراي اين نوع ايمپلنت سينه ممكن است در خطر اندك، اما چشمگير ابتلا به اين سرطان خون در اطراف پوسته اين ايمپلنت قرار داشته باشند. با اين همه نميدانم چرا اين همه به اين مسائل توجه ميشود. مطابق اطلاعاتي كه روزنامه ديلي ميل منتشر كرد، عمل ليپو ساكشن، خطرناكترين عمل جراحي دنياست، حتي از عمل قلب باز هم خطرناكتر است.
گونه و فك
نتايج يكي از آخرين نظرسنجيهاي انجام شده در كشور نشان ميدهد كه ۹۰ درصد زنان و ۳۰ درصد مردان قسمتي از اندام يا جوارح خود را دوست ندارند و ميخواهند زيبايش كنند. به گفته يكي از پزشكان مشهور ايراني كه ميگويد هر روز مراجعهكنندگان زيادي به دكترها مراجعه ميكنند تا گونه و فك خود را جراحي كنند. اما از هر ۱۰ نفر شايد فقط يكي از آنها نياز به جراحي فكر و گونه دارد.
هرچند آمار دقيقي از تعداد فوت شدگان عمل زيبايي وجود ندارد و مسئولان بهداشت و پزشكي قانوني با توجه به حساسيتهاي موجود كمتر اظهارنظر ميكنند، اما آمار غيررسمي گوياي آن است كه در سال نزديك به ۱۲۰ نفر قرباني اين عملها ميشوند و از آنجا كه بسياري از اين بيماران با عناوين ديگر در بيمارستان بستري ميشوند و به اتاق عمل ميروند، بنابراين علت مرگ نيز عامل ديگري قيد شده و جزو آمار مرگ و مير عملهاي زيبايي به حساب نميآيد.
۱۷:۴۷
- ۴۴ بازديد
- ۰ نظر