- احساس اندوه، گريه كردن و بغض مداوم
نوجوانان ممكن است اندوه شديد خود را بوسيله ي كارهاي مانند پوشيدن لباس هاي سياه، نوشتن اشعار غمناك، يا شيفتگي به موسيقي هايي با مضمون هاي پوچي گرايي، ابراز كنند. ممكن است بدون هيچ دليل مشخصي گريه كنند.
- نا اميدي و درماندگي
نوجوان ممكن است احساس كند زندگي ارزش زندگي كردن را ندارد يا حتي ارزش تلاش براي حفظ ظاهر مناسب و نظافت فردي را ندارد. انها ممكن است باور داشته باشند كه يك وضعيت منفي هرگز تغيير نخواهد كرد و به آينده ي خود بدبين شوند.
- كاهش علاقه به فعاليت ها، يا ناتواني در لذت بردن از فعاليت هايي كه قبلا از انجام آنها لذت مي بردند.
نوجوان ممكن است نسبت به مسائل بي تفاوت شده و از كلوب ها، ورزش، و ديگر فعاليت هايي كه زماني از انجام آنها لذت مي برده است فاصله بگيرد. هيچ كدام از آنها ديگر براي نوجوان افسرده جذابيتي ندارند.
- خستگي مداوم و بي انرژي بودن
نداشتن انگيزه و انرژي در غيبت در كلاس ها و نرفتن به مدرسه نمود پيدا مي كند. در اينجا مي توان كاهش معدل نمرات مدرسه را ناشي از كاهش تمركز و توان ذهني دانست.
- انزواي اجتماعي، ضعف در برقراري ارتباط
ارتباط او با خانواده و دوستان كمرنگ مي شود. نوجوان ممكن است از حظور در دورهمي هاي خانوادگي و مراسم ها اجتناب كند. نواجواني كه پيش از اين زمان زيادي را با دوستان خود مي گذراند، اكنون ممكن است بيشتر زمان خود را در تنهايي و بدون انجام فعاليت خاصي بگذرانند. نوجوان ممكن است ديگر نخواهد احساسات خود را با ديگران در ميان بگذارد، و باور داشته باشد كه در اين دنيا تنها است و هيچ كسي وجود ندارد كه به حرف هاي او گوش دهد و يا حتي به او اهميت دهد.
- اعتماد به نفس پايين و احساس گناه
نوجوان ممكن است براي رويدادهاي منفي به دنبال مقصر بگردد. آنها ممكن است احساس شكست كنند و در مورد توانايي ها و ارزشمندي خود ديدگاهي منفي پيدا كنند. ممكن است احساس كنند كه به اندازه ي كافي كارآمد و توانمند نيستند.
- حساسيت بسيار بالا در قبال احساس طردشدن يا شكست
با اعتقاد به اين كه فردي بي ارزش هستند، نوجوانان افسرده با مواجه شدن با هرگونه طرد شدگي و يا احساس عدم موفقيت حتي به ميزان بيشتري افسرده مي شوند.
- ضعف در برقراري ارتباط با ديگران
نوجوان ممكن است ناگهان انگيزه ي خود را براي حفظ روابط دوستانه خود از دست داده و از ديدن دوستان و صحبت كردن با آنها دست بكشد.
- شكايت مكرر از بيماري هاي جسمي، مانند سردرد و ناراحتي معده
نوجوان ممكن است از سرگيجه، حالت تهوع، و كمردرد شكايت كند. ازديگر ناراحتي هاي جسمي شايع مي توان سردرد، درد معده، استفراغ، و مشكلات عادات ماهيانه را برشمرد.
- غيبت هاي مكرر از مدرسه يا عملكرد ضعيف در فعاليت هاي مدرسه
اين امكان وجود دارد كه كودكان و نوجواناني كه در خانه يا مدرسه مشكل ساز هستند در واقع از افسردگي رنج ببرند اما خود متوجه آن نباشند. زيرا ممكن است كودك تمام اوقات به نظر اندوه گين و غمگين نرسد و والدين و معلمان هرگز متوجه نشوند كه اين رفتارهاي مشكل ساز او ناشي از افسردگي است.
- تمركز پايين
نوجوان ممكن است در تمركز برروي اموري همچون فعاليت ها و تكاليف مدرسه، پيگيري و ادامه ي يك گفتگو، يا حتي تماشاي تلويزيون با مشكل مواجه شود.
- تغيير عمده در وعده هاي غذايي يا برنامه ي خواب
اختلال در خواب ممكن است به صورت تماشاي تلويزيون در تمام طول شب، دشواري در برخواستن از رخت خواب براي رفتن به مدرسه، يا خوابيدن در طول روز بروز پيدا كند. از دست دادن اشتها مي تواند منجربه آنوركسيا (بي اشتهايي عصبي) يا بوليميا (پرخوري عصبي) شود. پرخوري مي تواند منجر به افزايش وزن و چاقي شود.
- صحبت در مورد فرار از خانه و يا اقدام به اين كار
فرار از خانه در واقع فريادي است براي درخواست كمك. بسياري از والدين ممكن است تازه در اين زمان متوجه شوند كه فرزند آنها دچار مشكل شده است و نياز به كمك دارد.
- صحبت در مورد اقدام به خود كشي يا صدمه زدن به خود
اين امكان وجود دارد كه نوجوان افسرده از خود كوشي حرف بزند و اين كه آرزو مي كند مرده باشد. كودكان و نوجوانان افسرده به ميزان بيشتري در معرض خطر اقدام به خود كشي هستند. اگر از كودك و يا نوجواني شنيديد كه: “مي خواهم خود را بكشم”، يا ” من خودكشي مي كنم”، هميشه اين حرف او را جدي بگيريد و نظر يك روانشناس كودك و نوجوان يا ديگر متخصصان سلامت رواني را در اين باره جويا شويد. براي تماس با متخصصين ما كليك كنيد.
سخن گفتن در مورد مرگ معمولا براي افراد آزار دهنده است. اما گفت و گو با نوجوان در مورد افسردگي و فكر خود كشي او مي تواند مفيد باشد. به جاي آنكه بخواهيد به اصطلاح او را “سر عقل” بياوريد، با اين سوالات مي توانيد به او اين اطمينان را بدهيد كه كسي وجود دارد كه به مشكل او اهميت مي دهد و به نوجوان فرصت مي دهيد تا از مشكلات خود سخن بگويد.
۱۷:۴۴
- ۴۱ بازديد
- ۰ نظر