اسكيزوتايپال

اشخاصي كه  داراي اختلال  اسكيزوتايپال مي باشند .

به راحتي در خود و به دور از اطرافيان مي باشند.

تا اين كه آموزش ببينند  ارتباط ميان فردي  داراي معنايي به دست آورند.

• اين گونه اشخاص در پيرامون زندگي خود باقي خواهند ماند.
• و بيشتر به سمت فعاليت‌هايي مي‌روند كه:
• بدون هدف با روابط كم و بدون معني با اطرافيان  رو به انحراف مي روند. 

شخصي كه داراي اين اختلال مي باشد .

برخوردهاي عجيبي از خود نشان مي‌دهد

تصور مي‌كنند كه  اطرافيان او را به عنوان يك شخص عجيب، بدون پيش بيني مشاهده مي‌كنند.

آنها در هنگام ضرورت با دوره هاي كوتاهي از روان رنجوري  سپري مي كنند.

• طرز صحبت كردن آنها وقتي كه منسجم شده باشد.
• در رابطه با گفتار در جزئيات بي ارزش مي باشند.
• رويكرد تفكر آنها در اسكيزوتايپ ها مانند:
• تفكرات جادويي،  سوءظن و همين طور و هم مي باشد.

• طرز تفكر آنها بر اين عقيده استوار مي‌باشد كه :
• اسكيزوتايپال شيوه‌ اي بدون هوشيار براي كنار آمدن با استرس اجتماعي مي باشد. 

در حد يكنواخت و يكساني برخورد آنها داراي انزواي اجتماعي و دارا بودن طرز فكر تحريف شده از ارتباط ميان فردي ريشه دارد.

اختلال شخصيت اسكيزوتايپال داراي ريشه هاي مربوط به خانواده يا جمعي از علت هاي هم بسته شناخته خواهد شد.

• بيشتر والدين اشخاصي كه تحت تاثير اين گونه اختلال مي باشند.
• از نظر عاطفي از اطرافيان دور مي باشند و ارتباط گيج‌كننده والديني را از خود نشان خواهند داد.
• اينگونه اشخاص داراي روابط جزئي بدون صميميت است.
• و در مواقع  رو به رو شدن شخص با ارتباط اجتماعي در سالهاي رشد كردن او  نقش بسزايي دارد.
• رشد كردن اجتماعي اشخاصي كه داراي اين گونه اختلال مي باشند نشانگر اين مي باشد .

• كه بيشتر آنها به طور معناداري از طريق والدين و اطرافيان .
• و همينطور همسالان  به خاطر بدگمان بودن به تحقير شدن رسيده اند.
• بيشتر آنها  از خودپنداري ضعيفي برخوردار مي باشند كه نشان دهنده ناراضي بودن از خود مي باشد.