سيگار كشيدن طولاني مدت باعث كاهش مهارت هاي ذهني مي شود

در حالي كه محققان يافته هاي قبلي نشان دادند كه مشروبات الكلي با مشكلات تفكر و كاهش IQ همراه است، تجزيه و تحليل آنها همچنين نشان داد كه سيگار كشيدن طولاني مدت نيز بيش از حد است. تأثير بر حافظه، حل مسئله و IQ در ميان كساني كه سالها دودي داشتند بيشتر شد. در ميان مردان الكلي، سيگار كشيدن با توانايي تفكر كاهش يافته حتي پس از مصرف الكل و مواد مخدر همراه بود.

يافته ها اولين كساني هستند كه رابطه مستقيم بين سيگار كشيدن و عملكرد عصبي را در ميان مردان مبتلا به الكل ايجاد مي كنند. و نتايج نشان مي دهد كه سيگار كشيدن با توانايي تفكر كاهش يافته حتي در ميان مردان بدون مشكالت الكل همراه است.

يافته هاي جديد كه قبل از انتشار مجله Drug and Alcohol Dependence منتشر شد، توسط يك تيم از مركز تحقيقات اعتياد مدرسه پزشكي UM يا UMARC و همكارانشان در سيستم بهداشتي VA Ann Arbor و دانشگاه ايالتي ميشيگان ساخته شده است .

نويسنده جنيفر شيشه، استاد دانشكده دپارتمان روانپزشكي وزارت بهداشت، هشدار مي دهد كه يافته ها بايد توسط مطالعات ديگر قبل از اينكه نتيجه گيري درباره اثر سيگار بر مغز انجام شود يا قبل از اينكه يافته ها در نظر گرفته شده در رابطه با زنان.

اما، او مي گويد، يافته ها بايد محققان الكل را سريعا بررسي داده هاي خود را براي هر گونه تاثير از سيگار كشيدن - يك عامل است كه معمولا در مطالعات اثرات الكل بر روي مغز، با وجود اين واقعيت است كه 50 درصد تا 80 درصد مشروبات الكلي در همين حال، تيم رهبري UM يك تحقيق را آغاز مي كند كه اين موضوع را در نوجوانان مورد بررسي قرار مي دهد و قصد دارد تا 172 مرد را به زودي آزمايش كند.

Glass مي گويد: "ما نمي توانيم بگوييم كه ما ارتباط بين علت و معلول بودن ميان سيگار كشيدن و توانايي تفكر كاهش يافته يا مهارت هاي عصبي شناختي پيدا كرده ايم." "اما ما اميدواريم يافته هاي ما از يك انجمن منجر به بررسي بيشتر اين مسئله مهم شود. شايد به يكي ديگر از دلايل ترك سيگار كمك كند و ترك سيگار را در ميان افرادي كه سعي در كنترل نوشيدن خودشان دارند، كمك مي كنند."

بسياري از برنامه هاي بهبود الكل، بر ترك سيگار تأكيد نمي كنند، گرچه سيگار كشيدن مي تواند يك نشانه اجتماعي و احتمالا شيميايي مرتبط با مصرف الكل باشد.

شيشه يادآور مي شود كه مقاله تيمش، همزمان، به عنوان يك مقاله از يك تيم از دانشگاه كاليفرنيا سان فرانسيسكو منتشر شده است، كه در آن اسكن مغز نشان داد كه افراد متخلف سيگار داراي حجم مغزي پايين تر از افرادي هستند كه الكل ندارند سيگار كشيدن و كاركرد شناختي با حجم مغز در ميان افراد مبتلا به آلرژي غير سيگاري كاهش مي يابد، اما افراد سيگاري سيگار نكشند.

رابرت زاكر، استاد روانشناسي در بخش روانپزشكي و روانشناسي دانشگاه علوم پزشكي مازندران مي گويد: در كنار مطالعات اپيدميولوژيك پيشين، دو مقاله جديد، شواهد رو به رشدي را براي ارتباط بين توانايي درازمدت سيگار كشيدن و تفكر فراهم مي كنند. و مدير UMARC. زاكر نويسنده ارشد در مقاله جديد به رهبري شيشه است.

Zucker مي گويد: "مكانيزم دقيق تاثير سيگار بر عملكرد توابع مغز هنوز مشخص نيست، اما ممكن است شامل اثرات عصبي و آسيب به عروق خوني كه مغز را تامين كند." "اين با ساير يافته ها سازگار است كه افراد مبتلا به بيماري هاي قلبي عروقي و ريه تمايل به كاهش عملكرد عصبي دارند."

• ژن هاي مصرفي نوشيدن سنگين تر را انجام نمي دهند، تحقيقات را نشان مي دهد
• رژۀ صبحانه مي تواند به مطالعه حافظه آسيب برساند
• مطالعه مصرف كنندگان نادر كانابيس عوارض جانبي ناشي از نوشيدن و سيگار كشيدن را مقايسه مي كند

داده هاي مقاله جديد توسط Glass، Zucker و همكارانش در UM و دانشگاه ايالتي ميشيگان، از يك پروژۀ طولي يا بلند مدت در جريان است كه از مصاحبه ها و پرسشنامه هاي تحقيق استاندارد براي بررسي مسائل بهداشت رواني و فيزيكي در خانواده ها استفاده مي كند. هر سه سال يك بار اندازه گيري مي شود

اين مطالعه كه بيش از پانزده سال به طول انجاميده و اخيرا براي پنج سال ديگر صورت گرفته است، توسط موسسه ملي الكل و سوء مصرف الكل، بخشي از موسسه ملي بهداشت حمايت مي شود. كار جديدي كه اين روابط را بيشتر در جوانان مورد بررسي قرار مي دهد، توسط موسسه ملي سوء استفاده از مواد مخدر تامين مي شود، همچنين بخشي از NIH است.

در نهمين سال مطالعه خود، شركت كنندگان Microcog را ارزيابي عملكرد شناختي، يك آزمايش استاندارد با ارزش از آزمايش هايي كه ارزيابي حافظه كوتاه مدت، فورا و تاخير در يادگرفتن داستان، آنالوگ هاي كلامي، استدلال رياضي و پردازش تصويري-فضايي را ارزيابي مي كند، تكميل كرد.

نمرات براي هر آزمون و نمره مهارت هاي جهاني براساس سرعت و دقت پاسخ هاي فردي است كه با سن و سطح تحصيل تنظيم مي شود. شركتكنندگان نيز فرم كوتاهي از آزمون استاندارد IQ را به دست آوردند و نمرات آنها براي سن تنظيم شد.

چهل نفر از مردان در طول آزمايش از الكل درماني باليني تشخيص داده شده بودند، اگر چه هيچ يك از آنها در عرض يك ساعت از آزمايش نوشيدني نداشتند. بيست و چهار نفر از اين افراد نيز سيگاري بودند. اين مطالعه همچنين شامل 63 مرد بود كه زودتر در زندگي زوال دار بود، 29 نفر از آنها دودي؛ و 69 مرد كه هرگز الكل نبودند، 13 نفر از آنها سيگار ميكشيدند. در طول جلسه آزمايشي، همه سيگاريها به صورت داوطلبانه در معرض سوزش قرار گرفتند، بنابراين در زمان آزمايش تستهاي عصبي، هيچكدام از آنها در حالت نابودي نيكوتين نبودند.

شيشه و همكارانش نمرات شركت كنندگان را با استفاده از دو معيار استاندارد رفتار نوشيدن و سيگار كشيدن طولاني مدت بررسي كردند: شدت مشكالت الكل در طول عمر، يا LAPS، و سالهاي بسته، اندازه گيري كه تعداد بسته هاي سيگار فرد دودي را در نظر مي گيرد هر روز و تعداد سال هايي كه آنها خيلي دود مي كردند.

در سراسر هيئت مديره، هر دو سيگار كشيدن و نوشيدن نشان داد اثر: نمرات بالا بسته سال و LAPS به طور قابل توجهي با نمرات مهارت پايين شناختي جهاني و IQ به طور قابل توجهي.

وقتي محققان تجزيه و تحليل را براي آن دسته از شركت كنندگان كه در طول عمر خود تشخيص الكل داشتند، محدود كردند، هنوز ارتباط قابل توجهي بين نمرات LAPS و IQ و بين سالهاي بسته و هر دو IQ و مهارت كلي شناختي پيدا كردند. در واقع، تاثير تاريخ مصرف سيگار كشيدن در طول عمر بيشتر از اثر تاريخ نوشيدن عمر بود.

 مقالات عمومي 

اين يافته، شيشه مي گويد، به اين معني است كه محققان مشروبات الكلي كه دائما شواهدي از نقص شناختي در ميان متصدلان پيدا كرده اند - اما كساني كه در تجزيه و تحليل آنها سيگار را در نظر نگرفته اند، ممكن است در واقع اثر تركيبي مصرف سيگار و الكل در ميان مطالعات الكل شركت كنندگان كه سيگار مي كشند او مي گويد، تجزيه و تحليل بيشتر اين داده ها، با سيگار كشيدن به عنوان يك متغير به عنوان يك متغير به همان اندازه كه مصرف مواد مخدر اغلب از هم جدا مي شود، ضروري است.